پیدایش کارت های بانکی، تحول بزرگی را در خریدهای روزانه مردم رقم زد به طوری که آن ها دیگر نیاز به همراه داشتن پول نقد و پذیرفتن مخاطرات حمل فیزیکی پول نداشتند. اما پس از مدتی، تعدد کارت ها نیز مسئله ساز شد. به خصوص این که این کارت ها برای پرداخت، نیاز به پایانه های فروش داشتند. مثال بارز آن هم، کارایی کمتر کارت های بانکی برای پرداخت های خردی نظیر کرایه تاکسی بود. هر چند پایانه های فروش سیار، در ادامه تاحدی چاره ساز شد، اما در هر حال، ماهیت این دستگاه ها، لزوم صرف هزینه برای خرید و نگهداری از آن را باقی نگه می داشت. با این حال، و با ورود ابزارهایی مانند تلفن همراه، این مسئله نیز کم کم در حال مرتفع شدن است. در روزهای اخیر و با بخشنامه بانک مرکزی، زمزمه پیدایش ابزارهایی به نام کیف پول الکترونیک مطرح شده است که به نظر می رسد آینده متفاوتی را برای روش های خرید خانواده ها رقم خواهد زد. طبق بخشنامه این بانک، از این پس بانک ها و موسسات اعتباری رسماً می توانند کیف پول الکترونیک صادر کنند. در گزارش امروز، نگاهی به آن چه قرار است در این حوزه رخ دهد، خواهیم داشت.

کیف پول الکترونیک چیست؟
کیف پول الکترونیک، یک دستگاه الکترونیکی یا سامانه نرم افزاری است که (امروزه در قالب یک سرویس آنلاین) امکان خرید اشخاص بدون نیاز به پول نقد یا کارت بانکی را فراهم می کند. به عنوان مثال با فناوری NFC، خریداران خواهند توانست صرفاً با نزدیک کردن تلفن همراه خود نزدیک دستگاه فروشنده (که بعداً مشخص خواهد شد)، مبلغ خرید را با استفاده از کیف پول الکترونیک خود بپردازند. روش دیگری هم در این زمینه وجود دارد و آن استفاده از کدهای QR است. کد مربوط به فروشنده توسط تلفن همراه خریدار خوانده و با تعریف مبلغ و یک دکمه، خرید انجام می شود. همان طور که می بینیم، آن هم در این روزهای کرونایی با استفاده از این ابزار، دیگر به کارت بانکی که آن را می بایست مرتب ضد عفونی کنیم، نیازی نخواهد بود. همچنین دیگر مخاطرات اعلام رمز کارت به فروشنده نیز وجود نخواهد داشت و نیازی به واردکردن اطلاعات کارت بانکی برای خریدهای متعدد نیست.
 
2 نوع کیف الکترونیک برای خریداران و فروشندگان
بانک مرکزی در بخشنامه اخیر، دو نوع کیف الکترونیک را تعریف کرده است. اول کیف الکترونیک شخصی و دوم کیف الکترونیک تجاری که محدودیت ها و کاربرد های این دو نوع کیف با هم متفاوت است.
  کیف الکترونیک شخصی: آن نوع کیف الکترونیک که مورد استفاده عموم مردم به عنوان مشتریان خواهد بود، این نوع کیف الکترونیک است. بر این اساس، این کیف ها قابلیت این را خواهند داشت تا با استفاده از حساب یا کارت بانکی، شارژ و در پرداخت مبالغ خرید استفاده شوند. انتقال مبالغ آن به کیف شخصی فرد دیگر نیز از دیگر امکانات این کیف ها خواهد بود. ضمن این که اگر شما به عنوان دارنده کیف، تمایل داشتید، امکان کاهش موجودی و برگشت پول از کیف پول الکترونیک به حساب بانکی دارنده یا به صورت نقد به وی نیز وجود دارد. چرا که به مانده موجودی کیف های الکترونیکی سودی تعلق نمی گیرد.  
    کیف پول الکترونیک تجاری: این کیف ها مربوط به فروشندگان کالا و خدمات می شود که بر اساس آن، امکان دریافت وجوه از دارندگان کیف های شخصی برای این افراد وجود خواهد داشت. این کیف ها، برخلاف کیف های الکترونیک شخصی، قابلیت خرید، افزایش موجودی و تراکنش کیف به کیف را ندارند. همچنین انتقال وجه از آن ها به کیف های شخصی صرفاً مربوط به تراکنش های برگشت از خرید است. دریافت وجوه نگهداری شده در این کیف ها نیز صرفاً از طریق کاهش موجودی و در ادامه، حساب ثبت شده مربوط به آن وجود خواهد داشت. ابلاغیه بانک مرکزی، موسسه اعتباری مربوط به کیف تجاری را موظف کرده است تا اطمینان حاصل کند، هر 72 ساعت یک بار، عملیات کاهش موجودی کامل این کیف ها انجام شود.
3 سطح دارندگان کیف های الکترونیک پول
بر اساس بخشنامه بانک مرکزی، کاربران کیف های الکترونیک پول در سه سطح طبقه بندی می شوند و خدمات به آن ها طبق این سطح بندی محدود خواهد شد:
1-  سطح اول: در این سطح، متقاضی دریافت کیف، صرفاً با انطباق اطلاعات هویتی و شماره تلفن همراه، شناسایی و احراز هویت می‌شود. سپس، حداکثر موجودی کیف، حداکثر مبلغ هر تراکنش آن فرد و نیز حداکثر مبلغ افزایش موجودی روزانه، برابر با شاخص ریز پرداخت خواهد بود. شاخص ریز پرداخت در این جا معادل با سقف برداشت وجه نقد شتابی از دستگاه های خودپرداز است که هم اکنون 200 هزار تومان در شبانه روز تعیین شده است. برای این دارندگان، کل گردش فصلی کیف، پنج برابر شاخص مذکور تعیین شده است. در این سطح، هر فرد می تواند حداکثر سه کیف پول الکترونیک داشته باشد.
2-  سطح 2: در این سطح، متقاضی افزون بر انطباق اطلاعات هویتی و شماره تلفن همراه، با شماره کارت یا حساب نیز شناسایی و احراز هویت می‌شود. در این حالت، حداکثر موجودی کیف شخصی معادل دو و نیم برابر شاخص ریز پرداخت (500 هزار تومان) و حداکثر مبلغ هر تراکنش آن برابر با شاخص ریز پرداخت (200 هزار تومان) است. در این سطح نیز هر فرد حداکثر سه کیف پول می تواند داشته باشد. منتها حداکثر مبلغ افزایش موجودی روزانه به میزان سقف مانده کیف پول خواهد بود. در این سطح همچنین محدودیتی برای گردش فصلی آن وجود نخواهد داشت.  
3-  سطح 3: این سطح کمترین محدودیت ها را دارد. بر این اساس متقاضی افزون بر انطباق اطلاعات هویتی، شماره کارت یا حساب و شماره تلفن همراه، می بایست یک سال فعالیت سالم و بدون هیچ رفتار مشکوکی داشته باشد، نام وی در فهرست سیاه بانک مرکزی که نهاد ناظر کیف های پول آن را منتشر خواهد کرد، نباشد. ضمن این که با منع قضایی و حقوقی نیز برای دریافت خدمات کیف پول مواجه نباشد. در این حالت،حداکثر موجودی کیف شخصی وی معادل 15 برابر شاخص ریز پرداخت و حداکثر مبلغ هر تراکنش آن برابر با شاخص ریز پرداخت است. در این سطح، دارندگان تنها یک کیف پول الکترونیک خواهند داشت که حداکثر مبلغ افزایش موجودی روزانه آن برابر سقف مانده کیف پول خواهد بود.

بازار سرمایه هفته نیمه تعطیل گذشته را نیز با افت دسته جمعی قیمت ها و شاخص ها پشت سر گذاشت تا دوباره هراس از نبود خریدار و قفل شدن نمادها در صف های فروش در بازار سرمایه ایجاد شود. این فشار فروش سنگین در حالی است که با رشد نرخ ارز نیمایی به محدوده 21 هزار تومان، رشد قیمت های جهانی و فضای تورمی اقتصاد داخلی، برخی سهم های بازار به کلی حباب خود را از دست داده اند و نسبت قیمت به درآمد آتی آن ها (Forward P/E) جذاب و بدون ریسک ارزیابی می شود. با این حال فضای هیجانی و هراس ایجادشده مانع از متعادل شدن بازار می شود و فشار فروش حتی در سهم های بنیادین هم وجود دارد. بازار به خاطر تلقی غلط ایجادشده، برای هرگونه رشد منتظر حمایت دولت و حقوقی هاست. این در حالی است که اولا یک بازار کارا و منطقی، بازاری است که بر اساس مولفه های اقتصادی عمل کند و بی نیاز از مداخلات باشد. هر بازاری درنهایت محکوم به تسلیم شدن در برابر اصول اقتصادی است، ولو در کوتاه مدت دخالت های دولت یا رفتارهای رمه ای، منطق متفاوتی برای بازار رقم بزند. ثانیا بازیگرانی در بازار سرمایه موفق می شوند که رویکرد و راهبرد معاملاتی شخصی داشته باشند و دولت و رفتار دولت را هم صرفا به عنوان یک متغیر از ده ها متغیر در نظام معاملاتی خود لحاظ کنند. در ادامه در خصوص دو موضوع فوق، مخصوصا ایجاد نظام شخصی معاملاتی، بیشتر توضیح می دهیم.

مقدمات ایجاد یک نظام معاملاتی مدون چیست؟
واقع بینی و خودآگاهی یکی از مهم ترین مقدمات ایجاد یک نظام معاملاتی کاراست. باید ماهیت بازار سرمایه را بشناسید و همزمان با انتظار سود، انتظار زیان هم داشته باشید. اگر واقع بینانه وارد بازار نشوید، ممکن است مدت ها ضرر کنید و بر اساس انتظارات یا آرزوهای غیرواقعی، سبد سهام خود را کوچک و کوچک تر ببینید. خودآگاهی هم مهم است. چقدر ریسک پذیر هستید و چه پولی را وارد بازار کرده اید. شخصیت شما (میزان ریسک پذیری) چگونه است و وضعیت مالی واقعی شما چگونه است؟ اگر سود کنید چه می شود و اگر زیان کنید چه خواهد شد؟ طبیعتا اگر واقع بین نباشید و خودشناسی کافی هم نداشته باشید، ممکن است رفتارهای پرریسک مثل ورود به بازار با وام را انجام بدهید. بدانید که یک اشتباه در این دو حوزه (واقع بینی و خودآگاهی) منجر به اشتباهات مکرر خواهد شد. مثلا ممکن است با پول قرض (یا پول ضروری) وارد بازار شوید و بعد از تجربه زیان، در اثر شخصیت زیان گریز شدید خود، برای جبران آن دست به رفتارهای کوتاه مدت و پرریسک دیگر بزنید که نتایج آن معلوم نخواهد بود. با این مقدمه، برویم سراغ مولفه های ایجاد یک نظام معاملاتی شخصی مدون.
افسار سرمایه ها را به عوامل نامعلوم گره نزنید
این روزها که بازار سرمایه منفی است و افراد زیان دیده اند، بسیاری کلافه اند و نمی دانند که چه باید بکنند. مدام اخبار را مرور می کنند تا ببینند که حمایتی در کار هست یا نه؟! اما گره زدن سرنوشت دارایی (حتی اگر مازاد باشد) به رفتار دولت یا حقوقی ها، کاری بسیار خطرناک و غیرحرفه ای است. رفتار دولت قابل پیش بینی نیست و ممکن است بسیاری از اظهارات دولتی ها، بدون تامل کافی و بدون پشتوانه اجرایی باشد. معمولا بازارها به مراتب تحلیل پذیرتر از دولت ها هستند. بنابراین  اگر می خواهید در بازار سرمایه موفق باشید بهتر است اصول ساده آن را رعایت کنید و افسار سرمایه تان را دست خودتان نگه دارید. اما چگونه؟
3 مولفه نظام معاملاتی شخصی؛ سبد، افق زمانی، حد سود و زیان
اگر شما واقع بین و خودآگاه باشید به طور طبیعی به نظام معاملاتی کارا خواهید رسید. اما در این جا ما یک گام پیش می رویم و یک نظام معاملاتی را معرفی می کنیم. تشکیل سبد متنوع اولین گام است که بارها درباره آن صحبت کرده ایم.
1-  تشکیل سبد: شما بعد از بررسی ها به سبدی از سهام می رسید و سرمایه را به نحو مشخصی بین آن تقسیم می کنید. هر سهمی را که وارد سبد شما می شود دقیقا بررسی می کنید و می دانید که چرا آن را خریده اید؟ به خاطر رشد درآمدها؟ به خاطر طرح توسعه؟ به خاطر رشد قیمت محصولات؟ به خاطر ارزش دارایی ها؟ به خاطر افزایش سرمایه و ....؟ سبد باید متنوع باشد هم از نظر گروه و هم از نظر دلیل رشد. مثلا اگر قرار است به خاطر احتمال افت نرخ ارز، سهم هایی را که واردکننده هستند بخریم، همه پول را در این گونه شرکت ها سرمایه گذاری نکنیم تا اگر تحلیل غلط از آب در آمد، سبد ما به کلی افت نکند. ضمنا سهم باید نقدشونده هم باشد.
2-  حد سود: اما درباره هر سهم باید دو کار دیگر را هم انجام دهید. اولا انتظار سود خود را مشخص کنید. مثلا فرض کنید که می خواهید نماد فولاد کاوه را در قیمت 1900 تومان وارد سبد خود کنید. علت انتخاب هم طرح های توسعه ای و رشد نرخ ارز نیمایی است. بر اساس بررسی ها و رشد احتمالی سودآوری، انتظار دارید که قیمت هر سهم با 30 درصد رشد به 2470  تومان برسد. لذا حد سود شما 30 درصد است.
3-   افق زمانی: از نظر زمانی نیز انتظار این است که آثار طرح های توسعه ای و رشد نرخ ارز طی شش ماه آینده در قیمت سهام ظاهر شود. از این رو افق زمانی شما هم 6 ماه است.
4-   حد زیان: اما واقع بینی حکم می کند که سوی دیگر را هم ببینید. یعنی حالتی که تحلیل شما به هر دلیلی غلط از آب درآمد. مثلا طرح توسعه به دلیل کرونا با تاخیر اجرا می شود و نرخ ارز هم افت می کند و در سطوح فعلی پایدار نمی ماند. یا این که فضای هیجانی سنگین بر بازار حاکم می شود و اجازه رشد به بازار را نمی دهد. در این حالت باید بدانید که تا کجا با سهم می مانید. مثلا ممکن است بگویید تا افت 10 درصد یا 20 درصد یا 30 درصد هم با سهم می مانید اما بیش از آن را تحمل نمی کنید. طبیعتا باید مدام تحلیل خود را به روز کنید و ببینید که آیا مبانی تحلیلی شما هنوز برقرار است یا تضعیف یا تقویت شده است. اگر به هر دلیلی تحلیل شما غلط از آب درآمد بهتر است به محض رسیدن به حد زیان سهم را از سبد خود خارج کنید.
این یعنی نظام (یا پلن یا سیستم) معاملاتی شخصی و پایبندی به آن. اگر این اصول را رعایت کنید، هراسی از این روزها نخواهید داشت و نیاز هم نخواهد بود چشم به حمایت دولت داشته باشید.

بعضی کسب وکارها خیلی شیرین هستند. شیرین از این لحاظ که وقتی شروع کنید تا زمانی که کار شما تمام شود، اصلا متوجه گذر زمان نخواهید شد. نقاشی روی پارچه را می توان از همین نوع معرفی کرد. فعالیتی که چندسالی است به گروه کسب وکارها پیوسته است. البته قبل از آن هم بود؛ اما دلایلی از جمله تغییر ذائقه نسل و سبک زندگی و توجه متفاوت به کارهای هنری باعث شده تا این فعالیت هم روی بورس قرار بگیرد. فعالیتی است که اتفاقا اگر اهل آن باشید و سختی های آن را تحمل کنید، سود خوبی از آن به دست خواهید آورد.
البته قبل از هر موضوعی باید به یک نکته  اشاره کنیم کسی که این هنر را به خوبی یاد می گیرد، می تواند روی انواع پارچه، گلدوزی ها، کفش و هر چیزی که جنس پارچه ای دارد، طرح های مختلفی بکشد. در حقیقت دست طراح به هیچ وجه در این کار بسته نیست.

چگونه شروع کنیم؟
این کسب وکارها از نمونه هایی است که برای شروع به حداقل ترین مواد نیاز دارید. در حقیقت از فعالیت هایی است که می توانید با سرمایه بسیاری کمی شروع کنید. بستر تبلیغاتی آن هم این روزها مهیاست؛ شبکه های اجتماعی از جمله اینستاگرام. با این که به اصطلاح در این کار دست در حال زیاد شدن است؛ اما سفارش برای کسی که کار جدید و با کیفیت تحویل دهد، همیشه وجود دارد.
اولین عاملی که باعث می شود شما در این کسب وکار  موفق شوید علاقه است. کار هنری نیاز به علاقه و صبر دارد. طراحی پارچه کار ساده ای نیست. اتفاقا باید گفت که ظرافت کاری های زیادی دارد. ظرافت هایی که بهتر است قبل از هر چیزی در کلاس های نقاشی روی پارچه و کفش شرکت کنید. البته در هنرستان هم با مطالعه گرافیک می توانید این دوره ها را به طور کامل بگذرانید؛ اما به هر حال شرط اول علاقه است. زمانی که طرح خراب شد، مجبورید که دوباره آن را از اول بکشید. این یعنی انجام دوباره یک کار. در صورتی که علاقه و پشتکار نداشته باشید، در همان اول دلسرد  می شوید و سراغ کار دیگری خواهید رفت.
البته باید گفت که برای موفقیت در این کار فقط علاقه لازم نیست. استعداد هنری هم باید داشته باشید. شاید شما  به این کار علاقه مند باشید و بتوانید روی چندین پارچه طرح های مختلفی ایجاد کنید؛ اما اگر ذوق و استعداد نداشته باشید، نمی توانید در این  مسیر پیشرفت کنید. بهترین راه برای گرفتن ایده، بررسی وب سایت های اینترنتی، نمونه کارهای دیگران در شبکه های اجتماعی از جمله اینستاگرام و جست وجو در بازار و مطالعه درخصوص رفتار مردم است. یک طراح باید در حد کار خودش یک جامعه شناس هم باشد. باید بداند که مردم هر شهر چه طرح ها و سبک هایی را می پسندند. البته هیچ گاه نباید ناامید شد. برای این که در ابتدا ممکن است که مردم به طرح های شما واکنش منفی داشته باشند؛ اما چیزی که تاکنون ثابت شده، تغییر ذائقه به ویژه نسل جوان و رو آوردن به این سبک طرح هاست.
چقدر هزینه نیاز است؟
هر کسب وکاری نیاز به پرداخت هزینه برای شروع دارد. نمی توان گفت که می توان کسب وکاری را با هزینه بسیار صفر شروع کرد؛ اما این حرفه جزو کم هزینه ترین ها برای شروع است. شما در ابتدا نیاز به خرید رنگ و تثبیت کننده رنگ دارید. رنگ پارچه ایرانی متوسط بین 10 تا 15 هزار تومان است. تثبیت کننده رنگ خارجی حدود 40 هزارتومان است. البته رنگ های خارجی دارای تثبیت کننده هستند؛ اما همان نمونه های ایرانی هم دارای کیفیت خوبی هستند و می توانند کار شما را راه بیندازند. برای کشیدن طرح به دو نوع قلم مو سر گرد و سرتخت نیاز دارید. قیمت این قلم موها بسته به اندازه شان که از صفر تا 24 و به بالا هم هست، متوسط از 9 هزار تومان شروع می شود و تا 30 هزار تومان خواهد بود البته هرچه اندازه قلم مو بیشتر و نوع آن تغییر کند، قیمت بیشتری هم باید برای خرید بپردازید. وسیله دیگری که به آن نیاز دارید، شابلون استنسیل برای پیاده سازی بعضی طرح های خاص است. این شابلون ها بسته به نوع طرح ،قیمتی بین 10 تا 15 هزار تومان دارند. چسب مخصوص، کاغذ کاربن، قیچی، قلم طراحی، سوزن و ...از دیگر وسایلی هستند که در این کار نیاز خواهید داشت. قیمت این وسایل متوسط بین 200 تا 300 هزار تومان خواهد شد. البته باید گفت که بیشتر قیمت برای چسب و قیچی است که اگر آن را در خانه داشته باشید، چندین هزار تومان جلو هستید.
با پارچه تترون ساده هم می توانید شروع کنید؛ اما باید بدانید که آن پارچه را باید در جایی استفاده کنید. پس بهتر است که پارچه را بعد از کار خود حداقل به یک ابزار کاربردی از جمله دستمال یا دمکنی تبدیل کنید. تیشرت، کلاه، کفش نمدی و بادی دیگر وسایلی هستند که شما می توانید روی آن طرح های خود را بکشید. خرید هر پارچه را می توان با مقدار سفارش پیش برد. البته در آخر باید رنگ را با حرارت مانند حرارت سشوار خشک کنید تا با شسته شدن از بین نرود.
موفقیت در این کار
مزیت این کار نیاز نداشتن به کارگاه است. شما در خانه خودتان هم می توانید شروع کنید؛ اما تبلیغات در این کار حرف اول را می زند. باید کار خود را نشان بدهید. بیشتر افراد فعال در این حوزه فروش را از بین دوستان و فامیل خود شروع کردند. البته شما یک ابزار دیگری هم دارید که شبکه های اجتماعی است. از این ابزار غافل نشوید و از آن برای تبلیغ و رشد هنر خود استفاده کنید.
 

یکی از کارهایی که همیشه در اواخر تابستان بساط آن پهن و پررونق است، آماده سازی سبزی خشک است. سبزی های خشک از گذشته تا به حال نقش موثری در تغذیه و فرهنگ غذایی ایرانی داشته و دارند و نمی توان از نقش موثر آن در طعم و بوی غذا گذشت. اما همین ابتدای کار باید یک حساب سرانگشتی هم بکنیم که چه روشی برای داشتن سبزی های خشک مقرون به صرفه تر است، هر چند ممکن است کمی زحمت برای تان بتراشند.

سبزی خشک را می توان با سه روش به دست آورد، یکی خرید بسته های سبزی خشک با برندهای مختلف و نام آشنا از سوپرمارکت هاست. برندهای تیار، گلستان، سبزینه ، ترخینه ، گلها و مادر از بهترین برندها با نشان استاندارد برای سبزی خشک است. البته باید گفت هزینه زیادی هم روی دست تان می گذارد. مثلا برای خرید یک بسته ۱۰۰ گرمی نعناع خشک باید چیزی حدود ۱۵ هزار و ۸۰۰ تومان بپردازید. روش دوم نیز به سوپرمارکت ختم می شود اما نه از آن مدل های با کلاس، حتی اگر شال و کلاه کنید و به طرقبه بروید نیز خالی از لطف نیست. مغازه های خشکبار فروشی در طرقبه و حتی پاساژهای مشهد خودمان نیز سبزی های خشک را به صورت فله ای به فروش می رسانند. قیمت ۱۰۰گرم نعناع خشک به این صورت  چیزی حدود ۸تا ۱۰هزار تومان است. روش سوم مستلزم بالا زدن آستین و دست به کار شدن است. در این روش باید به مغازه سبزی فروشی بروید و از هر چه لازم دارید خرید کنید. یکی از فوت های کوزه گری برای آن که هم سبزی خشک شده تان مقرون به صرفه  و هم آسان تر درآید، خرید بسته های سبزی نیشابوری است که قیمتی بین ۵۰۰تا ۷۰۰ تومان دارند. در این روش شما برای داشتن ۱۰۰گرم نعناع خشک به طور مثال چیزی حدود ۳ تا ۴ هزارتومان هزینه می کنید.
 نعناع خشک
یکی از نام آشنا ترین سبزی های خشک، نعناع است که فواید غذایی و دارویی فراوانی دارد. در بالا قیمت نهایی سبزی خشک نعناع را در اختیارتان قرار دادیم.
مرزه خشک
مرزه خشک یکی از انواع سبزی های خشک است که طعم تندی دارد و استفاده از آن بیشتر  در دستور غذاهای سنتی مانند آب گوشت یا کوفته، دلمه و ....رواج دارد. همچنین استفاده از مرزه موجب تقویت و افزایش رشد مو می شود. مرزه نسبت به سبزی های دیگر کمی گران تر و همین موضوع باعث شده است که قیمت تمام شده خشک آن نیز بالا باشد.۱۰۰ گرم مرزه در بسته بندی های مارک دار حدود ۲۲هزار تومان، در فروش فله ای ۱۵هزار تومان و در فرایند خانگی چیزی حدود ۱۰هزار تومان در می آید.
ریحان خشک
ریحان گیاه بسیار متنوعی است که علاوه بر عطر بسیار خوبی که دارد، دارای خواص درمانی زیادی برای بهبود سرماخوردگی، اسهال،نفخ، گلودرد، اسم و سلامت قلب نیز هست. همچنین این سبزی منبع خوبی از آهن است و از پیری زودرس پوست جلوگیری می کند. این سبزی خشک در انواع دوغ، کوفته، پاستا و  انواع سس های مخصوص  کاربرد دارد. از آن جا که ریحان خشک خیلی متداول نیست، پیدا کردن ریحان خشک در بسته بندی های مارک دار سخت است و بیشتر مغازه های فله فروشی هم ریحان خشک ندارند. ۱۰۰گرم ریحان خشک به صورت خانگی حدود ۱۳هزار تومان در می آید.
انواع سبزی ها
فریزر های کوچک باعث شده است بعضی کدبانو ها به جای فریز کردن سبزی لازم برای آش و قورمه‌سبزی و حتی سوپ اقدام به خشک کردن آن ها بکنند. به همین دلیل شما می توانید انواع سبزی ها را به صورت خشک تهیه کنید. سبزی قورمه سبزی خشک شده ۱۸۰گرمی حدود ۲۴تا ۳۰هزار تومان قیمت دارد، در حالی که همین نوع سبزی در مغازه های فله فروشی بین ۱۵تا۱۸هزار تومان خرید و فروش می شود. سبزی خشک خانگی برای همین مقدار چیزی حدود ۷تا ۸ هزار تومان در می آید.

بازار خودروهای 200 میلیونی را احتمالا با کمی اغماض می‌توان منطقه‌ای فرض کرد که نه خیلی متنوع و جذاب و پررقابت است و نه خالی از گزینه. این جا انواع خودروهای صفر ایرانی نه چندان جذاب و نیز مدل‌های کارکرده چینی تولید شده در دهه 90 جزو مهم ترین انتخاب‌هایی هستند که با پرداخت 200 میلیون تومان قابل خریدند. سخت نگیرید. می‌دانیم زمانی با 200 میلیون تومان می‌شد رنو تالیسمان خرید. تورم همه چیز را از ما گرفته. دیر بجنبیم همین ها را هم نمی‌توانیم بخریم!

پژو 206  تیپ5
بهترین انتخاب ممکن با پرداخت 200 میلیون همین هاچ‌بک اصیل فرانسوی است. فعلا خریداران ایرانی از این خودرو  خسته نشده‌اند چون طرح ظاهری گیرایی دارد و چه در طرح داخلی و چه در فرم بدنه از بسیاری رقبای این رده جذاب‌تر است. سیستم ترمز خوبی دارد و موتورش واقعا کم مصرف است. کیفیت مونتاژش بعد از یک دهه افت کرده و این مورد در قطعات فنی هم بعد از 5 سال قابل لمس است اما اگر بتوانید به خوبی از این نسخه از 206 مواظبت کنید، خودرویی را خریده‌اید که در عبور و مرور شهری نظیر ندارد. چند آپشن مثل سیستم تهویه مطبوع دارد ولی کلا کابینش در ساده‌ترین شکل ممکن از شما پذیرایی می‌کند. موتور 206 هنوز هم برگ برنده این خودرو است.

آریو اس300 اتومات
در نسخه‌های اتومات 2 سال کارکرده 200 میلیون قیمت دارد. اس300 با الهام از یک تویوتای بومی ژاپن یعنی مدل آلیون ساخته شده و به رغم ارزان‌سازی، هنوز هم مشخصات خوبی دارد. خریدارانش می‌گویند نرم حرکت می‌کند و استهلاکش کمتر از سدان‌های مشابه داخلی است. این خودروی چینی که در نسخه دستی و اتومات در بازار قابل خریداری است، کابین جاداری دارد و رقیب مستقیم دنا، چری آریزو5 و ولیکس است. آریو امکانات خوب و صندلی‌های راحتی دارد و کیفیت مونتاژش هم بد نیست. اندکی قیافه این خودرو عجیب است که این مورد ناشی از الگوگیری از ساخته تویوتا بدون کم و کاست است. آریو جزو انتخاب‌های خوب این رده قیمتی است.

برلیانس H230 دنده دستی
از این محصول چینی چه در نسخه هاچ‌بک و چه سدان دفاع می‌کنیم. طرح خوب، قابلیت‌های مناسب و گنجایش بهتر نسبت به رقبا دلیل این حمایت است. البته این موضوع دلایل دیگری هم دارد. اول این که طرح آن پیشرو است و همین حالا از سوی مرسدس بنز هم مورد استفاده قرار گرفته. دیگر این که به معنی دقیق کلمه اقتصادی است و دردسر برایتان درست نمی‌کند. برلیانس اچ230 که با گیربکس اتومات هم در دسترس است، برای استفاده در شهر خودروی مناسبی است گرچه مانند بسیاری دیگر از چینی‌ها به دلیل وارداتی بودن قطعاتش هزینه نگهداری بالاتری حداقل نسبت به پژو 206 اس‌دی یا محصولات مشابه دارد.

لیفان X60
شاید انتخاب خوبی آن هم با پرداخت 180 میلیون نباشد، اما لیفان ایکس 60 یکی از اولین کراس‌اوورهای چینی مونتاژ داخل است و حکم پیش کسوت گروه را دارد. نسخه مجهز به گیربکس دستی این خودرو از سال 1391 به خطوط تولید کرمان موتور راه یافت. چهار سال بعد نیز مدل اتوماتیک آن وارد بازار کشور شد تا به عطش هواداران جعبه‌دنده‌های اتوماتیک نیز پاسخ گفته باشد، اما حضور رقبای تازه باعث شد تا خیلی زود از گردونه رقابت حذف شود و در یک گوشه به موفقیت چری، جک و چانگان خیره شود. این خودرو به رغم ضعف در محبوبیت بازار و مشتری پسندی، برای امور روزمره با این قیمت گزینه بدی نیست.

 گریت وال ولیکس C30
گویا با شاهین محصول تازه سایپا اشتراکات فنی دارد و در نسخه 95 بهایی نزدیک به 175 میلیون دارد. از آن جا که توسط گریت وال ساخته شده قابل اعتمادتر از باقی چینی‌هاست. تجربه سواری با این خودرو می‌گوید ولیکس حین حرکت کم صدا و در طول دوره استفاده کم استهلاک و کم مصرف است و از ترمز و سواری خوبی برخوردار است. هندلینگش را نمی‌توان خوشایند نامید اما برای این رده بد نیست. صندوق بار بزرگ و اتاق جادار جزو محاسن این محصول هستند. ضمن این که کمی ناشناخته است و فروشش در بازار با تاخیر نسبی روبه رو است. همین هم باعث شده قیمتش تا این سطح طی 3 سال کاهش یابد.

ام‌وی‌ام 315
بعد از دو سال کار و اندکی از تک و تا افتادن، هنوز طرح خوبی دارد و کمتر از 200 میلیون قابل خریداری است. انصافا مهم ترین دلیل انتخاب 315 فرم چراغ‌ها و جلوی پنجره جذاب آن است. اتاق نیز به رغم کیفیت نه چندان بالا قابل تحمل است. موتور نسبتا خوبی دارد، جایش بزرگ تر از ساندرو و 206 است و در این زمینه یکی از بهترین‌هاست. البته قطعا دوام و استهلاکش به پای محصول رنو یا پژو نمی‌رسد. این محصول به دلیل سابقه دیرین در بازار مشکلی بابت قطعات یا تعمیر ندارد و با وجود اشتراک مشکلات با دیگر محصولات ام‌وی‌ام، قابلیت نقدشوندگی بالاتری دارد. سری 315 با این قیمت یکی از انتخاب‌های خوب این رده است.